Toen ik van de Pijp naar Amsterdam Noord verhuisde, werd de pont al snel onderdeel van mijn bijna dagelijkse route richting de stad. Het werd me steeds duidelijker dat de pont een plek is waar weinig te doen valt. Je moet stilstaan, letterlijk en figuurlijk, en je overgeven aan het tempo van de overtocht. Ik merkte hoe zeldzaam zulke momenten zijn geworden. Momenten waarin niemand iets van je verwacht.
De serie laat de korte tijd zien tussen vertrek en aankomst, het onderweg zijn, de overgang. En de momenten van vertraging die pas zichtbaar worden wanneer we besluiten even stil te blijven staan. Zo groeide de serie uit tot een visuele ode aan het ritueel van oversteken en aan de duizenden anonieme levens die elkaar dagelijks kruisen op de pont.
De fotoserie en de teksten die ik daarbij schreef werden gepubliceerd in Het Parool.
